rodzina 500 plus


Wiadomości z życia Gminy

zmień rozmiar:

krusBrak zabezpieczenia lub niewłaściwie zabezpieczone zbiorniki i otwory w ziemi takie jak np. szamba, zbiorniki na gnojówkę i gnojowicę, to w dalszym ciągu przyczyna tragicznych w skutkach wypadków.

Wciąż jeszcze w wielu gospodarstwach występuje szereg nieprawidłowości w tym zakresie, które stwarzają szczególne zagrożenie dla najmłodszych. Często otwory i włazy zbiorników na gnojowicę, przydomowe szamb zabezpieczone są kawałkami blachy czy deskami. Dziecko w trakcie zabawy może wejść na takie „prymitywne” przykrycie i wówczas stwarza to realne zagrożenie dla jego zdrowia i życia. Takie „zabezpieczenie” może nie wytrzymać ciężaru osoby, która się na nim znalazła.

            W celu zabezpieczenia zbiorników i otworów w ziemi, takich jak szamba, zbiorniki na gnojówkę, studzienki kanalizacyjne należy przykryć je solidnymi pokrywami, czy włazami. Przykrycie takie powinno nie tylko wytrzymać określony ciężar, ale także uniemożliwić jego otworzenie (podniesienie, uchylenie) przez osoby niepowołane, a szczególnie dzieci, które w trakcie zabawy mogą chcieć podnieść przykrycie np. z ciekawości.

Szanowni Państwo rolnicy!

            Zadbajcie o właściwe zabezpieczenie zbiorników na nieczystości płynne i otworów w ziemi znajdujących się na terenie podwórzy i obejść Waszych gospodarstw. Zadbajcie o bezpieczeństwo szczególnie najmłodszych!

            W przypadku kiedy zbiornik na nieczystości płynne nie jest zabezpieczony solidnym i trwałym przykryciem, obowiązkiem jego właściciela jest jego ogrodzenie. Wysokość ogrodzenia to minimum 1,8 m, a dojście do niego powinno być także zabezpieczone.

            Prace w przestrzeniach zamkniętych, do jakich zalicza się także zbiorniki należą do prac szczególnie niebezpiecznych z uwagi na szereg innych zagrożeń dla zdrowia i życia. W gospodarstwie rolnym należy do nich chociażby zagrożenie ze strony gazów substancji szkodliwych, takich jak siarkowodór, czy też niewystarczającej ilości tlenu w powietrzu.

Dlatego też nie powinno się wchodzić do zbiornika bez środków ochrony dróg oddechowych, w którym powietrze nie zostało zbadane na zawartość tlenu oraz gazów i par substancji szkodliwych. Natomiast czynność związana z podniesieniem pokrywy (włazu) zbiornika powinna być wykonana przez osobę dorosłą z zachowaniem elementarnych zasad bezpieczeństwa. Nigdy przez dziecko!

            Zgodnie z obowiązującymi przepisami wszystkie bezodpływowe zbiorniki na ścieki powinny mieć odpowietrzenie wyprowadzone co najmniej 0,5 m ponad poziom terenu. Najczęściej stosuje się w tym celu rurę (zakończoną wywiewką) średnicy 110 mm, którą wyprowadza się pionowo bezpośrednio ze zbiornika na teren posesji. Średnica rury powinna być taka sama jak średnica przewodu kanalizacyjnego. Jeżeli zbiornik na ścieki nie będzie miał żadnych otworów wentylacyjnych (chociażby niewielkich w pokrywie), wytworzy się w nim podciśnienie i wystąpi efekt zatkanej kanalizacji. Ścieki nie będą swobodnie spływać do szamba.

            Dobierając pojemność szamba, zakłada się, że zbiornik musi być szczelny, a ścieki wywożone co 10-14 dni. Nie wolno zatem stosować żadnych sposobów rozszczelniania szamba, które powodują, że jego zawartość przedostaje się do gruntu i wód powierzchniowych. Oczywiście nie chodzi tylko o brzydkie zapachy, ale przede wszystkim o ogromne zagrożenie dla środowiska i naszego zdrowia, ryzyko skażenia terenu oraz wywołania epidemii bakteryjnych lub wirusowych. Z podobnych względów nie powinno się przedłużać czasu przechowywania ścieków w zbiorniku. Po mniej więcej dziesięciu dniach następuje ich gnicie bardzo szkodliwe dla otoczenia na działce i dla oczyszczalni, do których ścieki są dostarczane przez wozy asenizacyjne.

            Niezależnie od zapewnienia wentylacji zbiornika dobrze jest stosować biopreparaty, które ograniczą przykre zapachy ze zbiornika lub z instalacji kanalizacyjnej. Zawierają one odpowiednio dobrane szczepy bakterii i związki enzymatyczne, które stymulują proces oczyszczania ścieków ze związków organicznych i z mikroorganizmów chorobotwórczych. Zmniejszają na przykład agresywność bakterii coli, salmonelli czy czerwonki. Biopreparaty nie są toksyczne i nie szkodzą elementom instalacji kanalizacyjnej. Działają na nią korzystnie, przeciwdziałając zarastaniu przewodów.

            Co powinniśmy zrobić, gdy zatka się przyłącze doprowadzające ścieki do zbiornika? Musimy wezwać wyspecjalizowaną ekipę do usunięcia awarii, bo takich robót absolutnie nie powinno się wykonywać samodzielnie. Ekipa dysponuje nie tylko odpowiednim sprzętem roboczym, ale i ochronnym. Pomimo zabezpieczeń do zbiornika schodzi się tylko w wyjątkowych sytuacjach. Przed rozpoczęciem robót trzeba wezwać wóz asenizacyjny, by dokładnie oczyścił zbiornik ze ścieków, a potem przewietrzyć szambo.

            Gdy zbiornik ma pojemność do 10 m3 (czyli taką jak większość szamb przy domach jednorodzinnych), wylot wentylacyjny powinien się znajdować nie bliżej niż 5 m od okien i drzwi zewnętrznych pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi oraz 2 m od granicy działki sąsiedniej, drogi (ulicy) lub ciągu pieszego.

            Ścieki odprowadzane z gospodarstw domowych oprócz znacznej ilości wody zawierają odchody, resztki pożywienia, mydła i środki piorące, detergenty, papier toaletowy, niekiedy również błoto, piasek, kawałki ścierek czy gąbek. W tym wszystkim jest duża ilość fermentujących substancji organicznych, bakterii, wirusów chorobotwórczych.

            Ścieki szybko ulegają więc procesowi fermentacji, jednocześnie błyskawicznie rozwijają się w nich szkodliwe dla zdrowia mikroorganizmy oraz pasożyty. W wyniku beztlenowego rozkładu ścieków powstaje dwutlenek węgla, a także – zależnie od ich zawartości – pewna ilość toksycznych gazów, jak metan czy siarkowodór.

            Siarkowodór przenika do organizmu człowieka podczas oddychania oraz przez skórę. W szambie wydzielane są ogromne ilości tego śmiercionośnego gazu, a zetknięcie z nim prowadzi do szybkiego zatrucia i utraty przytomności. Ponadto, ilość tlenu w zbiorniku jest mniejsza niż dopuszczalna dla człowieka norma - 19%. Powoduje to natychmiastowe uduszenie się.

            Stężenie toksycznych gazów może być wysokie, nawet zagrażające życiu, zwłaszcza gdy nie zostanie zapewniona odpowiednia wentylacja szamba. Najwięcej gazów gromadzi się w błotnistym osadzie na dnie zbiornika. Wystarczy na niego nadepnąć, by stężone gazy uniosły się w górę. Zatrucie może nastąpić natychmiast. Dlatego nigdy nie powinno się ryzykować wchodzenia do zbiornika, który nie został odpowiednio przewietrzony i oczyszczony ze ścieków. Nie wolno też tego robić bez osoby asekurującej.

            Niebezpieczne może być już samo pochylanie się nad szambem. Nawet najlepiej przystosowani ludzie (tacy, którzy potrafią oddychać powietrzem z obniżoną ilością tlenu) wytrzymają najwyżej 2 minuty. W zetknięciu z siarkowodorem żaden człowiek nie ma szans na przeżycie. Należy pamiętać, że czyszczeniem oraz wywozem nieczystości mogą zajmować się wyłącznie odpowiednio przeszkolone ekipy (np. straż pożarna) oraz specjalistyczne firmy. Próby samodzielnego oczyszczania zbiornika mogą skończyć się śmiercią

            Siarkowodór to gaz cięższy od powietrza, o zapachu zgniłych jaj. Poza przemysłem, zatrucia mogą mieć miejsce w szambach, kanałach, dołach kloacznych, starych, nie używanych i zanieczyszczonych studniach, gdzie siarkowodór wytwarza się podczas gnicia ciał organicznych.

Objawy zatrucia


           
Działanie ogólne polega na porażeniu układu oddechowego (w dużych stężeniach dochodzi do natychmiastowego zatrzymania oddechu). W dużych stężeniach wskutek porażenia węchu brak ostrzegawczego sygnału, jakim jest przykra woń siarkowodoru. Przy małych stężeniach powstaje najpierw podrażnienie spojówek i rogówki oczu, objawy kataru i nieżytu nosa oraz kaszel, mdłości, ślinienie, ból głowy, przyspieszenie tętna; po dłużej trwającym narażeniu może wystąpić obrzęk płuc.

Pierwsza pomoc przedmedyczna

            Polega ona na wyniesieniu człowieka z atmosfery skażonej ale tylko jeśli istnieje taka możliwość, w bezpieczny dla ratownika sposób, zabezpieczenie podstawowych czynności życiowych; podanie tlenu jeśli to możliwe; usunięcie skażonej odzieży; zmycie skażonej skóry obfitą ilością wody; przemycie spojówek wodą; zapewnienie ciepła i spokoju.

            Ratujący nie powinien wchodzić do pomieszczenia zawierającego siarkowodór bez zabezpieczenia (przynajmniej lina zabezpieczająca, umożliwiająca wyciągnięcie w razie utraty przytomności przez świadków zdarzenia). Należy szybko wezwać jednostkę Państwowej Straży Pożarnrj wyposażoną w niezbędny sprzęt do akcji z substancjami drażniącymi.

Szanowni Rolnicy!

            Nie angażujcie dzieci do prac związanych z opróżnianiem zbiorników  z nieczystościami płynnymi, wywozem gnojówki, gnojowicy i zawartości szamba. Istnieje bowiem duże niebezpieczeństwo urazów mechanicznych oraz zatrucia siarkowodorem.

Szanowni Państwo!

             Zadbajcie o bezpieczeństwo dzieci, zapewnijcie opiekę szczególnie najmłodszym. Zabezpieczcie szamba, zbiorniki na gnojowicę i inne niebezpieczne zagłębienia. Nie powierzajcie dzieciom prac, które mogą być dla nich zbyt ciężkie, czy niebezpieczne!

Zadbajcie by te wakacje były dla Waszych dzieci radosne, uśmiechnięte i bezpieczne!

            Jeżeli jednak do wypadku w gospodarstwie dojdzie, pamiętajcie, aby ten wypadek niezwłocznie po jego zaistnieniu, a nie po zakończeniu leczenia, zgłosić do Placówki Terenowej KRUS, ponieważ zwłoka w zgłoszeniu wypadku może mieć wpływ na ustalenie przyczyn i jego okoliczności.

 

Placówka Terenowa KRUS w Makowie Mazowieckim

Ul. Gen. Pułaskiego 25

Tel (29) 7172621

e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Opracował: A. Miecznikowski

Urząd Gminy w Sypniewie
ul. Ostrołęcka 27
06-216 Sypniewo

tel.:  29 717-77-83
fax.: 29 717-78-16
e-mail: gmina@sypniewo.pl
______________________

  plakat a3

  

 

 

numery kont baner

 

 


 

 

rodo

 

 

program pos banner ogolny 200x300

ePUAP logo ESP

Znalezione obrazy dla zapytania: bip png

oie yu2kfIRNtKGE

ohp

zielona-linia

eure

Wykorzystujemy ciasteczka (cookies) w celu gromadzenia informacji związanych z korzystaniem z serwisu. Stosowane przez nas pliki typu cookies umożliwiają utrzymanie sesji po zalogowaniu. Można wyłączyć ten mechanizm w ustawieniach przeglądarki. Korzystanie z naszego serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia.

Akceptuję cookies z tej strony.

EU Cookie Directive Module Information